เรื่องอะไร...ก็ไม่รู้

posted on 21 Feb 2008 15:38 by unakite
เรื่องอะไรก็ไม่รู้.. 

ผมไม่ได้เขียนบล็อคมานานแล้ว  ไม่ใช่ว่าไม่มีเรื่องจะเขียน  ส่วนหนึ่งเป็นเพราะไม่ค่อยว่าง  และก็ขี้เกียจด้วย บวกๆ กันก็เลยไม่ได้เขียน วันนี้ที่เขียน  เพราะอยากจะเก็บความรู้สึกที่กำลังรู้สึกตอนนี้เอาไว้  เผื่อเกิดความรู้สึกแบบนี้อีก  จะได้เอามาอ่าน  ว่าความรู้สึกมันเปลี่ยนไปจากเดิมแค่ไหน

 

ออกตัวก่อน  ผมเป็นคนไม่ค่อยจะเข้าใจตัวเองเท่าไหร่  และก็ไม่ค่อยจะเข้าใจคนอื่นด้วย  แต่พยายามอย่างดีสำหรับทุกความสัมพันธ์ และเห็นด้วยกับคำที่ว่า ความสัมพันธ์ เป็นเรื่องที่น่าปวดหัวที่สุด

 

สาเหตุของความกังวลใจวันนี้ก็คือ  ช่วงปีหลังๆมานี้ ผมพยายามทำตัวเป็นคนไม่แคร์โลก  บางทีมันก็ดี  บางทีมันก็ไม่ดี  งงๆ ไงไม่รู้  ผมจะพยายามทำแบบนั้นเพื่ออะไร 

 

ผมเคยมานั่งคิด.. คิดไปคิดมา ก็ได้ข้อสรุปมาคร่าวๆ คือ ผมคิดว่าผมทำตัวแบบนี้แล้ว  ผมจะได้ไม่ต้องมานั่งแคร์อะไรมาก  ทำนิสัยแบบนี้ให้เคยชินซะ  ผมจะได้ไม่ต้องคิดมาก   ผมจะได้ไม่ต้องกังวล  ผมจะได้ทำตัวไม่ดีๆ ในอีกหลายรูปแบบได้  เพราะอยากให้คนอื่นคิดว่า ก็นิสัยเค้าเป็นแบบนั้น ช่างมันเถอะ ไรแบบนี้  เหมือนที่ผมเคยคิดกับคนที่ทำตัวแบบนี้ว่า ก็เค้ามีสัยแบบนี้แหละ อย่าไปคิดมากเลย เป็นต้น

 

เป็นนิสัยที่น่ารังเกียจสิ้นดี... น่าเกลียดจริงๆ ด้วย แต่ผมก็ยังทำ .... -_-

 

ช่วงนี้ผมไม่ค่อยสบายใจ  สืบเนื่องมาจากหลายๆเรื่อง  ทั้งๆที่ปากผมบอกไม่แคร์  แต่จริงๆป่าวเลย ความรู้สึกมันยังตามกวนหัวใจผมเรื่อยไป 

 เวลาผมมีปัญหาหรือมีเรื่องอยากเล่า ผมก็จะปรึกษาแต่ละเรื่องเป็นคนๆไป  ไม่ได้ปรึกษาทุกๆ เรื่องกับคนนึงๆ เท่านั้น ดังนั้นจึงไม่มีใครคนใดคนหนึ่งที่จะรู้จักผมในทุกๆเรื่อง ในทุกมุมมอง.. และผมก็คิดว่า คนอื่นๆ ก็น่าจะทำแบบผมด้วย  มันเป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรอ  ที่ใครๆ เค้าก็ทำแบบนี้ รึป่าวหว่า...  

คือผมอยากรู้ว่าการกระทำแบบนี้ มันใช้วัดความสนิทสนมได้ด้วยหรือ.. ถ้าผมสนิทด้วย  ผมต้องปรึกษาทุกๆเรื่อง.. มันใช่เหรอ...   ผมไม่ได้คิดแบบนั้นแน่ๆ..

 

วันก่อนผมได้อ่านข้อความประมาณว่า "ถ้าไม่ทุกข์  คงจะไม่โทรหา" อะไรประมาณนี้

 

ผมอ่านแล้วก็เก็บเอาไปคิด.. ว่าผมเป็นแบบนี้รึป่าว.. เวลามีความสุขได้แบ่งปันให้คนอื่นบ้างไหม  หรือผมคิดแต่จะคอยเอาเรื่องทุกข์ไปให้อย่างเดียวหรือไม่...และถ้าเพื่อนผมคิดกับผมแบบนี้...ผมรู้สึกยังไง...

 

ประเด็นก็คือ  ตอนนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยดี  และอยากคุยกับใครสักคน  และคนที่ผมเลือกอยากคุยด้วยในเรื่องนี้ กำลังรู้สึกว่า ถ้าผมไม่มีปัญหาผมจะไม่โทรหาเค้า... เพื่อนผมคิดกับผมแบบนี้...ผมรู้สึกยังไง...

 

.............................................................................................................................................................................................

 

ผมมาที่บ้านหลังนี้บ่อยๆ.. ประตูบ้านนี้เปิดต้อนรับผมเสมอ.. เพราะผมเองรึป่าวที่คิดว่าสนิทกันจึงเดินเข้านอกออกในบ้านนั้นจนเป็นเรื่องปกติ.. จนมาวันหนึ่ง.. ผมได้ทำแก้วที่เค้ารักแตก... แน่ล่ะเค้าโกรธผม...ผมรู้สึกไม่ดีอยู่เหมือนกันแม้จะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ.. วันนี้ผมมาหยุดที่หน้าบ้านหลังนี้  และพบว่าประตูบ้านนี้ถูกปิด...  ใจหนึ่งผมอยากเคาะประตูให้เค้าเปิดให้  แต่อีกใจหนึ่งผมคิดว่าไม่เอาดีกว่า.. จริงๆ ผมรู้ว่าลูกกุญแจที่ไขประตูบานนี้ถูกซ่อนไว้ตรงไหน... แต่คิดไม่เอาดีกว่า... เพราะผมรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว..

 

....

..........

 

Comment

Comment:

Tweet

ควย

#7 By กฟด (118.172.238.177) on 2009-11-11 12:55

ในอีกแง่หนึ่ง ถ้าใครสักคนมีปัญหา แล้วเลือกมาปรึกษากับเราหรือมาระบายให้เราฟัง เราจะรู้สึกดีใจมากๆเลยล่ะเพราะว่าเค้าเห็นว่าเราที่พึ่ง พอที่จะช่วยเค้าได้ (จะช่วยได้จริงๆรึเปล่าก็เป็นอีกเรื่องอ่ะนะ)

#6 By มิตสึกิ on 2008-04-23 08:32

ยังคงจำน้องนัท น้องสาวของพี่หงส์คนนี้ได้อยู่เสมอจ้ะ เป็นยังไงบ้างเอ่ย หวังว่าตอนนี้น้องนัทจะสบายดีนะจ๊ะ เราไม่ได้คุยกันนานแล้วเนาะ คิดถึงเสมอจ้ะ big smile

#5 By Hongfha on 2008-04-23 07:13

เราเป็นนะ ปรึกษาแต่ละเรื่องกับแต่ละคน มันมีปัจจับหลายๆ อย่าง บางคนปรึกษาผิดเรื่องมันก็จะทำให้ความสัมพันธ์แย่ลงไปอีก .. เพราะมันมีไอ้ความคิดที่ว่า "ถ้าไม่รู้สึกแย่ก็คงไม่โทรหากันสินะ" อยู่นั่นแหละ

ก่อนหน้านี้มีเพื่อนคนนึงเขียนเรื่อง "ไม่แย่ไม่โทร" เหมือนกัน แล้วเราก็คอมเม้นท์ไว้แล้ว .. สำหรับเรา ถ้าเพื่อนรู้สึกแย่แล้วโทรมาหาเรา เรายินดีนะ นั่นหมายความว่าเขาพร้อมจะเปิดตัวเขาอีกด้านให้เรารู้จักเข้าใจ

ก่อนหน้านี้ เราเองจะยิ้มแย้มแฮปปี้ตลอด แล้วก็เรื่องไม่ดีก็เก็บไว้กับตัวเอง จนได้มาเจอคนที่เราคุยด้วยได้ เราก็สบายใจขึ้นเยอะ .. ไงหล่ะ คนเราถ้าต้องแฮปปี้ตลอดเวลามันเป็นไปไม่ได้นะ มีคนที่ยอมรับเราตอนเราสดใส แต่ไม่สามารถรับเราได้จอนเราทุกข์ น่าเสียใจ และผลสุดท้ายก็ต้องแยกกัน

เราเอง ก็เคยคิดเหมือนกัน เรื่องทำตัวให้คนอื่นรู้สึกว่า "ก็มันเป็นอบบนี้ อย่าคิดมากเลย" แต่ทำแล้วก็ไม่สบายใจ ผลสุดท้ายก็เลิก .. ถ้าทำแล้วไม่สบายใจ มันไม่ดีหรอกนะ เราว่า ทำอะไรที่สบายใจดีกว่าน่า

#4 By gsawa on 2008-02-22 10:49

อืม... ไอ้เรื่องทำตัวไม่แคร์โลกอะไรเนี่ย ถ้าไม่ใช่ว่าเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางรึเห็นแก่ตัวขนาดหนักๆ แล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องน่ารังเกียจหรอกน่า...

บางอย่างคิดมากไปมันก็ไม่มีประโยชน์ ก็ต้องปล่อยวางมั่งสิ

เรื่องที่จะปรึกษา ก็จริงอีกหละ ไม่ใช่ว่าจะปรึกษากันได้ทุกเรื่องน้า บางคนเราอาจจะคุยด้วยหลายเรื่องหน่อย แต่บางคนเราก็คุยได้เฉพาะบางเรื่อง ไม่เห็นจะแปลกเลย.. จะว่ามันใช้วัดระดับความสนิท ก็ไม่เชิงน่า

อะ ย่อหน้าสุดท้ายนี่ บางตอนตรงกับที่เคยเจอมาเลย.. คงจะพูดได้ละนะว่าเข้าใจ...

เอ้า ขอให้สบายใจขึ้นเร็วๆ นะจ๊ะ ^^

#3 By Choco on 2008-02-22 00:55

อะไรที่ไม่สำคัญ เราไม่ปวดหัวกับมันหรอก ;)

#2 By cg on 2008-02-21 18:46

เข้าใจดีเลยหล่ะค่ะ

ไม่รู้น่ะว่าเกิดอะไรขึ้นที่ลึกไปกว่านี้

แต่ก็มีช่วงนึงที่ทำนิสัยไม่แคร์ใครแล้วก็ถูกเพื่อนๆว่า

มันแรงมากเลย เราก็ทำเป็นไม่แคร์ ไม่ยุ่ง

แต่กลับบ้านก็เอาแต่นั่งคิดเรื่องที่เพื่อนๆว่าเสมอ

มันอึดอัดมากๆอยากเล่าให้ใครฟัง

แต่ก็ทำไม่ได้...เหมือนอยู่คนเดียว...